Kikladska ostrva
Najpopularnija, najpoznatija, najživopisnija grčka ostrva. Kada neko pomisli na grčka ostrva, prvo pomisli na Kikalade. Ime su dobila zbog toga što formiraju imaginarni krug u južnom delu Egejskog mora. Zbog snežno belih kuća koje blješte pod suncem, nanizanih kao grozdovi na padinama iznad zaliva, litica i obala, nazivaju ih još i bela ostrva. U prošlosti su predstavljala prirodni prelaz preko kojeg se Minojska civizacija širila ka kopnenoj Grčkoj. Uništena su katastrofalnom vulkanskom erupcijom ostrva Santorini 1450 godine p.n.e. Nakon oporavka predstavljaju važan faktor u stvaranju antičke Gčke (Atinsko-Deloska liga), bili su deo Rimskog carstva (Provincia Insularum), zatim Vizantije, središte Venecijanskog vojvode, pomorske baze Otomanske flote i konačno moderne evropske države.
Tipična Kikladska arhitektura kikladskih naselja, malih belih jednospratnih kuća bez krovova, naslonjenih jedne na druge, ispresecani uskim krivudavim ulicama i prolazima, nastala je u vreme kada je ovim ostrvima haralo gusarenje. Da bi se zaštitili, lokalno stanovništvo je pravilo svojevrsne lavirinte kako bi zbunilo nepoželjne goste i napravilo zasede. Danas se zbunjuju jedino turisti, koji su vrlo poželjni gosti, a iz zasede iskaču još jedino kamaki, nebi li ubedili prolaznike da svrate baš u njihov lokal. Od svih Kikladskih ostrva naseljena su 33. Predstavljaju savršenu destinaciju za odmor.
