Mikenska kultura
Trajala je u vreme Bronzanog doba od 1600 – 1100 p.n.e. a ime je dobila po istoimenom arheološkom lokalitetu na Peloponezu. Prema Homeru Mikena (pripadnici Ahajske grupe naroda) je bila kraljevstvo Kralja Agamemnona. Ostaci njegove palate pronađeni na lokalitetu Mikene se poklapaju sa Homerovim opisima. Količina i kvalitet pronađenih arheoloških predmeta svedoči o bogatstvu i moći Mikenske kulture. I pored toga bila je pod uticajem Minojaca sa Krita, kojem je plaćala velike poreze. O tome nam svedoči mit o Minotaurusu kojem su svake godine Mikenci morali da plaćaju danak od 6 devojaka i 6 mladića (ukupno 12, za svaki mesec u godini) a koji se njima hranio, sve dok hrabri princ Tezej nije sišao u lavirint i ubio zver (osvajanje Krita od strane Mikene). Po Homerovim pisanjima, Mikenci su osvojili Krit na putu za Troyu. Pored Mikene postojali su još i drugi gradovi na Peloponezu i Atici: Tirnis, Pilos, Atina, Teba, Orhomenos… Kao i njihovi savremenici sa Krita i Mikenci su gradili velelepne palate, rezidencije, grobnice i mostove… Najpoznatiji građevinski objekti bile su Citadele građene Kiklopskim kamenim blokovima sa monumentalnim ulaznim kapijama. Citadele su predstavljale administrativne centre kraljvstva. Na najvišljem delu citadele građene su kraljevske palate. U podnožju citadele živelo je obično stanovništvo. Za razliku od Minojske, Mikenske palate su imale fortifikacijske objekte i ratnike koji su u svakom momentu bili spremni da krenu u odbranu kraljevstva. Citadele su građene u plodnim dolinama bogatim pitkom vodom a u neposrednoj blizini sigurne morske luke, koja je bila od velike važnosti za trgovinu. Pored Citadela, čuvene su i grobnice okruglog oblika sa visokim svodovima u kojima su 
sahranjivane znamenite ličnosti sa nakitom, oružjem i ostalim predmetima koje je pokojnik koristio za života. Sahranjivanje je vršeno u sedećem položaju a pripadnici viših klasa su često bili balsamovani.
Kralj je imao vrhovnu vlast, političku i religioznu. Ispod kralja su se nalazili lokalni poglavari i administrativni predstavnici koji su vodili računa o funkcionisanju kraljevstva. Vojnu i sudsku vlast imali su vojni poglavari. Podela klasnih slojeva bila je velika. Sa jedne strane bili su bogati krugovi bliski kralju a sa druge strane sirotinja koja je na poziv morala da stane u odbranu ili krene u rat. U sredini su se nalazile zanatlije i posluga na kraljevskom dvoru.
Poljoreivreda je bila dobro organizovana, imali su sabirne centre (zadruge) i objekte za prikupljanje žitarica i ostalih proizvoda. Višak proizvoda je prikupljan u vidu takse, o čemu nam svedoče zapisi na glinenim tablama (Mikenska kultura se služila Linearnim B pismom koje je dešifrovano tokom 20. veka). Osnovni proizvodi bili su žitarice, maslinovo ulje, vino, lekovito bilje, začini i med. Uzgajali su ovce i koze zbog mesa, mleka i kože. Vuna je predstavljala osnovni materijal za proizvodnju odevnih predmeta. Vrlo značajna bila je proizvodnja parfema od ulja eteričnih biljaka. Proizvodnja i obrada metala bila je osnovna za proizvodnju oružja i oruđa zahvaljujući čemu su uspešno vodili mnoge istorijske bitke. Mikenci su bili dobri trgovci i održavali su kontakte sa Mediteranom i Evropskim zaleđem.
Nije mnogo poznato o religioznom životu Mikenaca jer je pronađeno vrlo malo pisanih ostataka. Poštovali su Posejdona (koji je u to vreme bio povezivan sa zemljotresima), Damu iz Lavirinta i Diviu (Boginju mora). Ostali članovi Panteona bili su Zevs, Hera, Atina, Dionis, Artemis… Zbog malog broja sačuvanih hramova predpostavlja se da su ritualne obrede vršili na otvorenom prostoru.
Umetnost Mikenske kulture je predstavljena oslikavanjem grnčarije prikazivanjem ratnika ili životinjskog sveta, statuama od terakote (jednobojnim i višebojnim), slikarstvo je prikazivalo lov, ratove, procesije, mitove i legende.
Linearno B pismo kojim su se Mikenci služili nastalo je od kritskog Linearnog A pisma. Sadrži oko 200 znakova i predstavlja začetak grčkog alfabeta. Najstariji rukopis ovog pisma datira iz 17. veka p.n.e. a ukupno je pronađeno preko 6000 tablica ovog pisma.
Postoje dve teorije o nestanku Mikenske civilizacije. Prema jednoj teoriji Dorijanska plemena kreću u osvajajnje Mikenskih zemalja, kako u kopnenom delu tako i na ostrvima uključujući i Krit. Prema drugoj verziji ove teorije nisu u pitanju Dorijanci nogo „Ljudi sa mora“ nepoznatog porekla koji su po svemu sudeći pokorili delove Levanta, Anatolije, Krit i Peloponez. Po svemu sudeći, ti „ljudi sa mora“ su bili skupina spontano organizovanih plaćenika koji su se borili za različite vojske i kraljeve širom Mediterana. Dolaskom dugog mirnodobskog perioda u istočnom mediteranu ostaju bez angažmana i sigurnih prihoda, kreću u pljačkanje i osvajanje uglavnom zemalja koje su potresale unutrašnje slabosti. Bili su okrutni, surovi i sejali strah i trepet Istočnim mediteranom. Prema drugoj teoriji, unutrašnji klasni sukobi dovode do uništenja Mikenske civilizacije.
Padom Mikene nastaje Mračno Doba.
