Priod Arhaika
Trajao je od 750 – 480 godine p.n.e. Karakteriše ga obnavljanje upotrebe pisma, razvoj umetnosti, naročito skulptura i oslikavanje grnčarije, razvoj političke misli i začeci demokratije. Ovaj period stvorio je temelje za predstojeći period Klasične Grčke.
Plemena koja su tokom Mračnog doba „lutala“ od sezone do sezone u Arhaiku stvaraju novu istorijsku tekovinu – Polise, gradove države. Polisi počinju sa međusobnon trgovinom, u okviru polisa osnivaju se trgovi-tržnice a stvaraju se i zajednički sistemi odbrane. Polisi postaju moćni
ekonomski i politički centri. Gradovi-države na grčkom kopnu, poluostrvu i Maloj Aziji počinju da međusobno sarađuju iako svaki od njih zadržava svoj kulturni identitet i političku strukturu. Polisima su upravljali „Basilisi“ odnosno nasledni kraljevi koji su vremenom zamenjeni drugačijim političkim strukturama. Najčešće su to bile oligarhije odnosno vlast uticajne i bogate manjine. Oligarsi su često vladali totalitarnim sistemom pa bi se njihova vlast pretvarala u tiraniju. Ovaj period karakteriše politička nestabilnost jer je pobunjeno ugnjetavano stanovništvo brzo zbacilo tiransku vlast, a oni koji bi došli na njihovo mesto bi ubrzo prihvatili stari način vladavine. Kao posledica tiranije vlasti u 6. veku p.n.e. javlja se novi oblik vladavine – demokratija. Tadašnja demokratija nije imala mnogo zajedničkog sa današnjom. Institucija parlamenta je bila nepoznata a na vlasti su se nalazili „slobodni muški građani“ što je u suštini predtavljalo proširenu oligarhiju. Ono što je ovo uređenje izdvajalo od prethodnih je pojava pisanih zakona kojim je uređana društvena struktura i odnosi. Ovi zakoni su pored ekonomskih i klasnih razlika građanstvu garantovali određenu jednakost i prava i postavljaju temelje za demokratske principe Klasične Grčke.
Razvoj polisa – gradova država pratio je rast broja stanovništva i potreba za novim prostorima. Dolazi do grčke kolonizacije Mediterana: na Bliskom Istoku (Jonija), Siciliji (Sirakuza), Severnoj Africi (Kartagina, Sirena)… U jednim slučajevima kolonije su predstavljale samo male trgaovačke luke za snabdevanje trgovačkih brodova. U drugim slučajevima kolonije su postajale veliki trgovački i ekonomski centri koje bi se vremenom odvajale od Metropole (matični polisi) i postajali nezavisni polisi. Do kraja Arhaika širom Mediterana postojalo je više od sto polisa koji su činili razvijenu trgovačku mrežu. Najnovija arheološka i naučna istraživanja pokazuju da u kolonizaciji 
Mediterana nisu učestvovali samo Grčki polisi već i civilizacije Bliskog istoka. Utvrđeno je da su neke prvobitne trgovačke luke naknadno kolonizovane od strane drugih civilizacija iz mediteranskog regiona. Ova otkrića ipak moraju biti i zvanično potvrđena i istorijski priznata.
Razvoj kulture u Arhaiku nije bio jedinstven već se razlikovao od polisa do polisa. Zahvaljujući međusobnim trgovačkim odnosima kultura se širila širom Mediterana. Najrazvijeniji kulturni centri toga vremena bili su Samos i Milet. Tvorac moderne zapadne filozofije bio je Tales Milećanin, najpoznatije epove napisao je Homer a poeziju Hesoid.
Dolazi do pojave skulpture kao što su statue mladića i devojaka (kuros i kora). Iako nerealistične, vodile su do razvoja skulpture Klasične Grčke. Oslikavanje grnčarije se kretalo od Geometrijskog do Orijentalnog stila, što je bila posledica trgovačkih veza i uticaja Sirije i Feničana. Figure su oslikavane u crvenoj i crnoj boji.
